W grudniu br. zapadły dwa wyroki korzystne dla sektora bankowego. Sądy uznały, że klienci zostali właściwie poinformowani o ryzyku, wskaźnik WIBOR jest niezależny i nadzorowany, a postanowienia umów są jasne.

W dniu 2 grudnia 2025 roku uzyskaliśmy dwa rozstrzygnięcia korzystne dla sektora bankowego.
Sąd Okręgowy w Rzeszowie w sprawie o sygn. akt I C 2124/22 — oddalając w całości powództwo kredytobiorców — wskazał, że postępowanie w zasadzie dotyczyło ustalenia, czy powodowie uzyskali wystarczające pouczenia, aby podjąć świadomą decyzję o zaciągnięciu kredytu. Zdaniem sądu, informacje przekazane przez bank były absolutnie wystarczające, a w konsekwencji nie było żadnych podstaw do uznania, że jakiekolwiek interesy konsumentów zostały naruszone.

Z kolei Sąd Okręgowy w Warszawie w sprawie o sygn. akt III C 492/24 oddalił roszczenie kredytobiorców, wskazując, że:

• wskaźnik WIBOR jest wskaźnikiem niezależnym, a jego sposób ustalania podlega ścisłemu nadzorowi,
• kredytobiorcy zostali należycie poinformowani o ryzyku związanym z zaciągnięciem kredytu, a od banku nie można oczekiwać nieograniczonego obowiązku informacyjnego,
• postanowienie umowne odwołujące się do wskaźnika WIBOR jest jasne i jednoznaczne.

To kolejne sprawy, w których sądy potwierdzają, że nie ma podstaw do kwestionowania umów kredytowych oprocentowanych stawką WIBOR.

Sprawy prowadzili radca prawny Robert Wechman, radca prawny Anna Olechowicz, radca prawny Krzysztof Witkowski oraz adwokat Michał Partyka.